Overheard @ Kidslarp

Posted on Jun 15, 2009

Hij was zes jaar en hij moest (“maar een hééél klein beetje”) huilen om de enge monsters (waaronder Jan met een levensgrote marionet).

Hij: “En als je dan doodgaat in het nepspelletje?”
Ik: “Dan moet je een nieuw personage verzinnen. En een nieuwe naam.”
Hij: “Dat kan niet.”
Ik: “Waarom niet?”
Hij: “Omdat je ouders je naam moeten verzinnen en niet jij.”

En later, toen zijn vader weer terug was:

Hij: “En als je nou dood gaat niet in het nepspelletje?”
Zijn vader: “Je bedoelt als je doodgaat in het echt?”
Hij: “Moet je dan ook een nieuwe naam verzinnen?”

7 Comments

  1. Eigenlijk vind ik spellen waarbij je dood kan gaan niet erg geschikt voor kinderen van 6.
    Ik heb ook wel eens larp-achtige dingen gedaan met kinderen van die leeftijd, maar doodgaan was daarbij geen optie.
    Maar mischien is dat heel bekrompen van me.

    Ik weet trouwens ook dat er mensen zijn die hun kinderen meenemen naar larps voor volwassenen. Ik vind dat heel gezellig, want ik hou wel van kinderen om mee heen. Maar voor de kinderen zelf vind ik het helemaal geen idee.

  2. Ik vind dat kinderen van 6 echt te jong zijn om het spelletje te begrijpen zoals wij dat doen. Denk dat die scheiding grofweg ligt op 12 en dat je daarvoor (mocht je het willen) aparte kinderlarps moet doen. Voor kids onder de 12 is doodgaan zeker geen optie, en moet je qua verhaal ook veel meer richting sprookjes, spelletjes en grappige dingen denken (ridder slaathard heeft ruzie met koning booswicht), terwijl je van 12 tot 16 echt een ‘beginnerslarp’ kunt doen, met vecht- en roleplay training enzo.

    • Ik heb eens een kinder evenement gedaan (met kinderen van 6 en 7 jaar) waarbij de kinderen een toverspreuk kregen om de gemene trol te betoveren. Die spreuk zou de trol lief maken.

      Het grappige was dat de jongens, die van te voren allemaal heel stoer hadden gedaan, verstijfden van angst zodra ze de trol in de verte zagen. Ik moest ze heel hard moed in praten voor ze, vanaf grote afstand, de toverspreuk uitspraken, en zelfs toen de trol lief was geworden bleven ze bij hem uit de buurt.
      Maar de meisjes (we speelden met twee aparte groepen, een jongensgroep en een meisjesgroep) renden meteen op de trol af zodra ze hem zagen, om hem te gaan knuffelen. Ze vergaten helemaal om de toverspreuk uit te spreken.
      Gelukkig bleek de toverspreuk ook niet echt nodig te zijn. Immers, welke trol kan een groep knuffelende meisjes weerstaan, met of zonder toverspreuk?

      • Awww, wat schattig! Maar daaruit blijkt wel dat kinderen op die leeftijd moeite kunnen hebben met begrijpen dat het niet echt is en dat je voor die leeftijd nog geen ‘echte’ larp kunt organiseren maar dat het beter gewoon bij een middagje ‘spelen’ met zwaarden en monsters en prinsessenjurken en sprookjes kan blijven. En dat betekent inderdaad ook dat je moet uitkijken met kinderen op volwassen larps. Ik vind het op zich wel kunnen, maar het is heel afhankelijk van het evenement, het kind en de begeleidende ouder.

      • Ik heb echt helemaal niet zoveel verstand van de tere kinderziel (het meeste wat ik weet is uit mijn eigen herinnering :)), maar eigenlijk had ik niet het idee dat die kinderen zo’n moeite hadden met het concept larp. Ik weet vanuit de ontwikkelingspsychologie dat kinderen vanaf een jaar of 4 zelf ook rollenspel doen (vadertje en moedertje, cowboytje, accountantje) en daar prima in staat zijn om rollen en taken te verdelen. En doodgaan hoort daar ook bij (en daar gaan de bijbehorende cowboys en sherrifs toch vrij luchtig mee om ;))

        Overigens was dit wel een larp speciaal voor kinderen (van 6 tot 12) en was er uitstekende begeleiding, dus eigenlijk heb ik me zelf niet zo’n zorgen gemaakt. Soms denk ik ook dat wij het zijn die dit spelletje van kinderen hebben afgepakt en niet andersom 😉

  3. Ook gehoord op re-enactments:

    ‘Is dat varken [op het spit] echt?’
    ‘Nee, dat is een plastic varken”
    The lies we tell our children…

    Ed Blaauw heeft weleens geantwoord:
    “Dat is een stuntvarken.”

    • En terecht……. mijn part: volgens mij hebben kiddos het al moeilijk genoeg in de begrijpelijke taal van het jeugdjournaal, al de ellende er omheen.. dan wil je af en toe niet weten dat het varken aan spit een lief beestje op Sesamstraat is.

      Denk ik.
      Zou je eigenlijk zo’n 6-jarige moeten vragen.