Ik werd lastiggevallen door creeps op Marktplaats. Uit wraak verkocht ik een gebruikte panty.

Posted on Apr 5, 2019

Ik ben dol op Marktplaats, zoals ik dol ben op spaarpunten, Koningsdag en twee pakken luiers voor de prijs van één. Het zit in onze volksaard en het zit in mijn familie; vijf jaar geleden overleed mijn oma en nog altijd poetsen we onze tanden met borstels die zij grootschalig heeft ingeslagen in de uitverkoop. Wie niet rijk is, moet hamsteren.

En Marktplaats is zo’n hamsterparadijs, een plek waar sloebers mogen grasduinen in de vergeten merkspullen van de fortuinlijken en de spilzieken. Of waar in ieder geval dat idee leeft: dat je met een beetje speuren en een tactisch gebrek aan sociale vaardigheden (‘5 euri’s voor die louboutins ik kom ze morguh halen doe effe je adres oke doei’) een oer-Hollandsch koopje kunt scoren, wat je een fictieve uitgave bespaart die je nooit van plan was te doen, maar die je dus mooi geld oplevert. Ofziets.

Het is echter die sociale kant die mijn hamsterlol steeds meer bederft. En dan heb ik het niet eens over de horken, de pingelaars en de toetsenbordmartelaars, want ik ben opgegroeid in het consumptiewalhalla van de jaren 90. Ik weet wat mensen elkaar aandeden in het V&D Prijzencircus. Ik heb het over de creeps. Het slijk van Marktplaats dat je inbox indruipt zodra je een advertentie plaatst met de glimp van een vrouwenvoet, een schouder – of bewaar uzelf – de contouren van een vrouwenborst of -bips.

Marktplaats heeft geen goed beleid om deze hijgende beren te weren. Je kunt een vervelende gebruiker blokkeren, maar als iemand zijn zinnen heeft gezet op het stalken van je pumps is een nieuwe account zo gemaakt. De eenvoudigste weg is om gebruikers handmatig te rapporteren, met bewijs, per mail. Marktplaats zet dan een melding bij de account, zodat er bij herhaling van gedrag ‘direct kan worden opgetreden’. Ondanks deze daadkrachtige woorden stroomt mijn inbox steeds weer vol, bij iedere batch nieuwe advertenties die ik plaats.

Omdat je als vrouw niet het verwijt wil krijgen dat je niet kan lachen om een goed bedoeld compliment, besloot ik – hilarische dubbele X die ik ben – een tijdlang de reacties te sparen en online te publiceren. Maar daar was de lol snel vanaf. Veel mensen, en vooral vrouwen, bleken soortgelijke ervaringen te hebben, en lachen om stelselmatige intimidatie is, zelfs als de daders matig kunnen spellen, maar beperkt leuk.


En dus zon ik op wraak. Als Marktplaats vrouwen niet wilde beschermen uit angst dat het mannelijke clièntele kon kosten, waarom zou ik dan niet proberen om geld te slaan uit dat kreupele systeem? En op een vrijdagavond, terwijl ik met een kapotte panty in mijn hand boven de afvalbak stond, kreeg ik een ingeving.

Voetfetisjisten.

Ze hadden me al eerder lastiggevallen toen ik rode pumps verkocht. Om vieze kousen en slipjes gevraagd toen ik mijn weinig gedragen laarzen online had gezet. Maar deze keer had ik hen in de tang én Marktplaats. Ik componeerde een tekstje bij de oude panty, maakte een foto van het ding op onze badkamervloer en zette de advertentie online, 10 uur op een vrijdagavond. 20, 30 euro per oude panty, dat is meer dan ik per dag verdien als kunstenaar. Eet dat, kapitalistisch patriarchaat.

De volgende ochtend had ik 15 berichten in mijn inbox en was de advertentie meer dan 150 keer bekeken. Ter vergelijk: een populair merkjurkje dat ik een tijd daarvoor had verkocht had 333 views gehad. In een maand. Ik gniffelde om mijn vindingrijkheid. En om de biedingen, die elkaar al snel overtroffen. 20 euro voor de panty, 30 als ik er schoenen bij had, 50 voor 15 foto’s van het ding aan mijn benen. Ik zag mezelf al naam maken als gebruiktepanty-entrepeneur.If you can’t beat them, take their money.

Maar toen gebeurde er iets vervelends – ik begon een paar van de mannen terug te schrijven. Er waren er meerdere die vroegen om discrete verzending of een specifieke fetisj (sloffen, een bepaalde kleur of dikte, een panty die nog gedragen zou kunnen worden) en dat intrigeerde me. De doorsnee Marktplaats-creep begint zijn bericht niet met ‘goedenavond’ of ‘een beetje een rare vraag misschien?’ En antwoordt ook niet met de biechten die ik kreeg: mannen met een geheime voorliefde voor vrouwenkleding, die niet durven te praten over hun pantyfetisj omdat ze bang zijn dat hun partner het vies of eng vindt, die moeite hebben om vrouwen te benaderen uit angst dat ze niets te bieden hebben. Het stond allemaal in mijn inbox. En de berichten bleven komen.

En natuurlijk stuitte ik om de zoveel namen op een likkebaardende trol – die heel graag vieze, dyslectische dingen bij me wilde komen doen. Maar van de 45 berichten die ik in de loop van de week ontving, was het merendeel opvallend beleefd, vriendelijk en zelfs verontschuldigend. Met als gevolg dat ik me steeds rotter ging voelen. Geld slaan uit een man die jouw avond wil vergallen, sure, daar klinkt een zekere vorm van rechtvaardigheid in door. Maar iemands schaamte uitbuiten in een wereld die nog altijd keihard lacht om mannen met niet-normatieve seksuele voorkeuren, dat degradeert je wel tot een morele lamtak. En het spijt me, wrede wereld, zoiets kan ik niet over mijn hart verkrijgen. Dan maar geen oprijlaan van bladgoud.

En zo verdween ‘gedragen panty small / medium vrouw’ van Marktplaats. En hoop ik – in plaats van op een fortuin – op een beter veiligheidsbeleid van grote websites. Omdat vrouwen ook mensen zijn. Of in ieder geval klanten.

Maar even goed hoop ik dat we eens iets minder kleinburgerlijk kunnen doen over seksuele voorkeuren. We rijden half Nederland door voor een paar euro voordeel, maar ondertussen moeten onze voet(fetisjten) zich nog altijd verborgen houden tussen tweehands auto’s en tandenborstels in de uitverkoop. En dat is natuurlijk vrij mager. Voor iedereen een voordeel is de slogan van Marktplaats. En zelfs als zij niet het goede voorbeeld kunnen geven, dan wij toch hopelijk wel.