Gevitaliseerd, gehydrateerd en dermatologisch bewezen

Posted on Oct 28, 2007

Op grauwe grijze winterdagen is het extra belangrijk om de moed er in te houden (zeker als je met gevaar voor eigen leven stoer single zit te zijn op je zolderkamer) dus bij dezen, de anti-vallende-blaadjes-depressie-tip van de dag: doe eens een rondje schoonheidsproducten. Serieus, ik voel me altijd veel beter wanneer ik de verpakking van mijn shampoo gelezen heb. Ik zeg hoera voor de barmhartige heren en dames van ‘s werelds schoonheidslaboratoria, want voor nog geen dertig euro verander je jezelf in een handomdraai in een sensationeel stralend wezen, gevitaliseerd, gehydrateerd en dermatologisch bewezen.

Dit zou u ondertussen opgevallen moeten zijn aan mijn dagelijkse verschijning:

De “unieke rijkdom” van mijn haar, dat vol zit met “schitterende schakeringen: levendig en prachtig”. Daarnaast is het “stralend, langdurig glanzend, zacht, soepel en makkelijk te stylen” (haha). Mijn conditioner vult aan, niet gehinderd door enige bescheidenheid: “bewerkt (?), verzacht en perfectioneert de haarstructuur en geeft het haar direct een ongelooflijke spiegelende glans. Bij regelmatig gebruik komt bruin haar maximaal tot zijn recht met ontelbaar veel schitterende nuances en waardevolle schakeringen.”

Op de shampoo die Jeroen ooit voor me kocht en die ik helemaal niet geloof wordt beweerd dat men in een schunnig laboratorium in Frankrijk “de glans en kracht van echte parels heeft geconcentreerd in voedende en vitaliserende ingrediënten, die doelgericht en gelijkmatig tot in de wortel van het haar doordringen” (doelgerichte parels, serieus, dat klinkt even absurd als ‘assertieve badkamertegels’ of ‘een deurmat met persoonlijkheid’). Het resultaat: “onmiddellijke ontwarring en het haar is perfect gevoed: de haarvezel wordt keer op keer sterker, gevitaliseerd en is als herboren” (goed, eenzaam opgesloten in een Frans lab is het inderdaad niet heel raar dat je na een tijdje sociale kwaliteiten gaat ontdekken in shampoo en hele leuke diepe gesprekken gaat voeren met handcrème, maar toch, “herboren haarvezels”, liever niet op mijn hoofd).

Op mijn bodyshop-gezichtsspul staat vooral hoe fijn de structureel ondergewaardeerde oelamoela-bomen uit Australië het vinden om samen te werken met de Bodyshop en dat het onrechtvaardig is dat ik pukkels heb en mensen in Afrika geen eten, wat een beetje flauw is, want zo sta je voor 11 euro alsnog met een schuldgevoel onder de douche. Gelukkig heb ik ook een scrubgel die nog nooit heeft gehoord van de derde wereld, maar wel van dubieuze scheikunde. Uit wederom een schimmig Frans lab, waar men jarenlang verbeten jacht heeft gemaakt op zogenaamde “exfoliërende deeltjes” (als dat een werkwoord is dan word er denk ik in het dagelijks leven veel te weinig geëxfoliëerd). Deze epische deeltjes helpen in het “gevecht tegen hardnekkige onzuiverheden” en werken nog veel beter als je ze naspoelt met (nu wordt het echt eng) “poriënsluitende zuiverende lotion”.

Om nog maar te zwijgen over mijn sensueel gladde handen, revolutionair zijdezachte benen en geavanceerde tandpasta met uniek fluoridesysteem en tintelfrisse smaak. En van al die onbescheiden, extravagante, overtreffende bijvoegelijke naamwoorden die anders maar eenzaam en ongebruikt in een hoekje moeten blijven zitten. Ha, laat de winter maar komen!

9 Comments

  1. Kijk! Jij weet nog eens originele manieren om jezelf op te vrolijken. Heerlijk, revitaliserend en zuiverend!

  2. Dat soort dingen worden helemaal leuk als je weet wat je daadwerkelijk in je haar smeerd… Soms word ik echt ranzig van mezelf… Scheiknudde rules…

    • Mijn scheikunde is daar helaas een beetje te ver voor weggezakt, maar ik ben nu wel benieuwd naar die ranzigheid (aangezien ik ook een blauwe verdwaalde maandag heb geëxperimenteerd met Natuurlijke Haarverzorging en ik niet veel vaker meer derrie in de douche heb gehad dan toen ik banaan, ei, bier en yoghurt door m’n haar spoelde… brrrr!)

  3. Jij vindt dus dat er in het dagelijks leven veel te weinig geëxfoliëerd wordt? Daar zou je wel eens glijk in kunnen hebben. Bij veel mensen wordt inderdaad veel te weinig geëxofiliëerd, maar bij jou niet hoor. Jij bent jong en fris, en jouw huid exfoliëert uit zich zelf, ook zonder scrubgel, al vaak genoeg.
    Maar bij mensen van mijn leeftijd wordt er inderdaad veel te weinig geëxfoliëerd in het dagelijks leven.

    Exfoliëren is een natuurlijk proces, waarbij het lichaam oude, beschadigde en vervuilde huidcellen afstoot en deze vervangt door verse, jonge cellen. Terwijl u dit leest dwarrelen duizenden miniscule dode huidcellen van uw huid, de menselijke huid produceert wel een miljoen nieuwe huidcellen per minuut! Bij tieners vernieuwt de huid zich gemiddeld iedere twee tot drie weken. Tegen de tijd dat we 40 zijn gebeurt dat om de 28 tot 35 dagen, om op 90-jarige leeftijd nog maar eens per 3 maanden een nieuwe huid te krijgen. Dit betekent dat we steeds langer met dezelfde, alsmaar doffer wordende cellen moeten doen. U zult begrijpen dat hierdoor de huid er met de jaren minder fraai uit gaat zien. Bovendien vallen dode huidcellen niet altijd spontaan van de huid, veel huidcellen blijven te lang aan de huid kleven, waardoor deze er dof en vaal uit gaat zien en de poriën verstopt raken.

  4. na dat ik (en willeke) een late zondag avond om half 12 snachts dit lazen wouden we weten wat exfoliërende deeltjes waren.

    bij gebrek aan een dikke van dale (of tegenwoordig de volslanke van dale) hebben we mijn fysiotherapeutisch verandwoorde zakwoordenboek der geneeskunde er maar op na geslagen. deze zegt het volgende:

    exfoliatie, exfoliatio: afstoting van cellen; idem van afgestorven weefsel.
    dus opzich is wat ze zeggen met “gevecht tegen hardnekkige onzuiverheden” nog niet zo’n vreemd commentaar. ookal vraag ik me dan nog steeds af hoe ze deze er dan instoppen e.d.

    eentje er boven stond:
    exfoliatine: een stafylokokkentoxine dat epidermolyse veroorzaakt.
    dit klonk zo chemisch en giftig dat we hem er hier maar bij zetten.

    in ieder geval, just my two cents of babbling.

  5. Volgens mij heeft iedereen wel zo een moment waarop je in verveling of nieuwsgierigheid onder de douche een shampoo/zeep pakt en de ingredienten leest. Wat IS sodium laureth sulfate toch?!

    • Niet zo goed volgens deze site:

      http://gezondheid.infoblog.be/1950/controleer_uw_shampoo_op_gifstoffen

      Gelukkig is er altijd Wikipedia om de boel te relativeren:

      << The Cosmetic, Toiletry, and Fragrance Association (CTFA) and the American Cancer Society stated that the common belief that SLES is a carcinogen is an urban legend. However, the Environmental Working Group has claimed in their Skin Deep Report that SLES may possibly be contaminated with 1,4-dioxane. SLES and SLS have been known to become contaminated with 1,4-dioxane. The U.S. Environmental Protection Agency considers 1,4-dioxane to be a probable carcinogen. While the U.S. Food and Drug Administration encourages manufacturers to remove this contaminant, it is not currently required by federal law.

      The large majority of toothpastes sold in the U.S. contain Sodium laureth sulfate (SLS), which is known to cause aphthous ulcers in certain individuals. Using a toothpaste without SLS will reduce the frequency of aphthous ulcers in persons who experience aphthous ulcers caused by SLS. However, some studies find no connection between SLS in toothpaste and mouth ulcers>>

  6. Het is officieel nu, Olga: ik ben op jou. Zo te horen heb je namelijk een ontzettend lekker wijf van jezelf gemaakt.

    Dikke zoenen,

    Jeroen (andere)

    P.S.: En ik ben ook op exfoliëren sinds vandaag.

    • In theorie ben ik onweerstaanbaar en dat is lang niet onaardig 🙂

      Overigens heb ik gisteren gewoon een impulsaankoop gedaan omdat ik echt de meest idiote gezichtscrème OOIT tegenkwam die gewoon niet mag ontbreken in mijn dagelijkse badkamerhumor: “de cream wash reinigt én exfolieert, met zuurstofverrijkte parels voor een mooi” en nu komt ‘ie: “geregenereerd uiterlijk”. Wohoo! Ik regenereer! Tweemaal daags!