De geheime (vervoers)dienst; een recensie

Posted on Jul 30, 2013

Lieve GVB,

Als regelmatige gebruiker van uw vervoersdienst wil ik graag de volgende ervaring met u delen.

Op donderdag 25 juli jongstleden stapte ik omstreeks het middaguur op tramlijn 24 richting Amsterdam Zuid in een jurk met polyester voering. De tram was snikheet. Ik had voor de zoveelste keer die dag spijt van mijn beslissing om polyester te combineren met een hittegolf. Ik realiseerde me dat lopen beter was geweest. Dat ik niet meer dan een boodschappenlijstje in mijn tas had om de lucht rond mijn verhitte hoofd in beweging te brengen. En dat ik niets van dat voorgaande in praktijk kon brengen, omdat ik op dat moment werd omsingeld door vijf controleurs in burger van uw gemeentelijk vervoersbedrijf.

Ik heb het niet vaak, maar op 25 juli jongstleden vond ik het jammer dat ik gewoon braaf had ingecheckt. En dat ik na een kwartier mijn eindbestemming bereikte. Uw kaartcontroleurs zijn namelijk awesome. Omdat ik begreep dat die ervaring niet door alle tramreizigers gedeeld wordt, vooral niet door de niet-ingecheckte medemens, bij dezen een recensie om uw team een hart onder de riem te steken.

Mijn lof gaat uit naar alle vijf de heren, maar vooral naar hun frontman Gino, die in minder dan vijftien minuten mijn tramreis onvergetelijk heeft gemaakt.

.:..

Onopvallendheid

Allereerst mijn complimenten voor de onopvallendheid waarmee Gino en zijn team opereerden. Bij een eerste en zelfs een tweede blik in het tramstel verkeerde ik in de volle overtuiging met argeloze medereizigers van doen te hebben, niet met de doorgewinterde geheime tak van uw vervoersdienst. Alle heren van Gino’s team waren geloofwaardig dagelijks gekleed, inclusief rugzakken, sportschoenen en zonnebrillen. Wat de verrassing alleen maar groter maakte toen ze vervolgens als één man hun badges en boevenboekjes tevoorschijn trokken.

.:..

Oplettendheid & veiligheid

Ook een aangename verrassing was de oplettendheid van de heren en het gevoel van veiligheid dat zij in de tramcoupé creëerden. In rap tempo werden de aanwezige delinquenten van bonnetjes voorzien en zij die zich door de hitte onverhoopt in hun naam of adres vergisten, vriendelijk bijgestaan door een hulplijn naar het hoofdkantoor. Ook een student die zich heel behulpzaam opstelde als schurftige toerist teneinde de creativiteit van het team te testen, alsmede de schurftige toerist die zich ter hoogte van de Boelelaan voordeed als student om het voertuig rap te kunnen verlaten, werden in een oogwenk van hun valse identiteit ontdaan. En van 37 euro 50.

.:..:..

Overige kwaliteiten

Daarbij gaat mijn lof uit naar de charme en humor waarmee het hele boete-proces gepaard ging. Zelfs bij het meest doorzichtige flutexcuus en meest gênante staaltje improvisatietheater (‘ik heb nog geen nieuw adres, ik ben net verhuisd en woon bij een vriend’, ‘Mooi, wat is het adres van deze vriend?’ ‘Ik bedoel, in een kartonnen doos. In een bos’) werd er professioneel geknikt, geluisterd en beboet.

Tenslotte was er ook tijd en ruimte voor de niet-frauderende reiziger. En dat vind ik uiterst lovenswaardig voor een dienst die het merendeel van haar tijd kwijt is aan een minderheid van de passagiers. Gino en zijn team lieten zich echter niet hinderen door hun strakke werkschema, voorzagen links en rechts conversaties van een vrolijke noot, dartele zomeroutfits van charmante complimenten en mij tenslotte van broodnodige frisse lucht door alle raampjes open te zetten. Of, zoals Gino zijn heldendaad zelf bescheiden afdeed: ‘Straks wapper je jezelf nog een hernia hè?’

.:.

Dank u team Gino. Dank u GVB. Vanaf nu loop ik nooit meer.

Vriendelijke groetjes,

Olga