De Avonturen van Ridder Sorry

Posted on Dec 6, 2016

In een land dat heel wat verder ligt dan Google Maps kan tonen
Daar woonde eens een koning met zijn zeven macho zonen
Die zonen deden alles om hun vader trots te maken
Ze gingen naar de sportschool en ze worstelden met draken
Ze dronken bier en boerden luid, verjoegen schorriemorrie
De oudste zes, maar zeven niet, want dat was Ridder Sorry

Vergeleken met zijn broers was Ridder Sorry vrij apart
Hij gaf niet om een sixpack en hij boerde niet zo hard
En kwam hij dan per ongeluk terecht in een gevecht
Dan zei hij ‘sorry’ bij zijn slag en meende het ook echt

De buren spraken schande en zijn broeders lachten luid
Zijn moeder liep de deur plat bij de psychotherapeut
‘Waar heb ik dit toch aan verdiend? Wat heb ik toch misdaan?
Hij heeft verdorie alles en toch weigert hij te slaan!’

Zijn pa gaf hem een donderpreek en daarna van katoen
En toch verdomde Sorry het om mensen pijn te doen
‘Geen mens heeft in uw koninkrijk ook maar de flauwste notie,
Hoe je conflicten uitpraat of iets zegt over emotie.’

‘Welk joch is ooit een vent geworden door wat slap gepraat?’
riep Sorry’s vader woedend en zette zijn zoon op straat
‘Kom terug als je een man bent en wel raad weet met een zwaard
En breng me als bewijs het puntje van een drakenstaart.’

En Sorry wist, want dat werd alle riddertjes geleerd:
In ’t Noorden woont een Draak die daar de buurt terroriseert
En al haatte hij geweld, er was van binnen ook een stem
Die heel hard wenste dat zijn pa eens trots kon zijn op hem

En dus begon hij heel alleen naar Drakenland te rijden
Waarbij hij echt zijn best deed om conflictzones te mijden
En anders dan zijn broers, die al die jaren hun frustraties
Gebotvierd hadden op lokale Trollenpopulaties
Vroeg Sorry heel beleefd of zij hem verder konden wijzen
At samen met hen kiezelsteen op oude Trolse wijze

Zo kwam hij bij de Drakengrot waar hij heel keurig belde
‘Wie stoort mij?’ bulderde de Draak. ‘Die dwaas zal het ontgelden!’
‘Ik ben het, Ridder Sorry. Ik ben min of meer de held
Die u moet komen doden, maar het liefst zonder geweld.’

De Draak was erg verbaasd, want het klonk toch te bezopen
Een held zonder intentie om zijn woonruimte te slopen
Zijn greep werd langzaam slapper om de ridders arme strot
En niet veel later zaten ze als vrienden in de grot
‘Mijn pa wordt woest als hij dit hoort,’ zei Ridder Sorry zacht
‘Geen zorgen,’ zei zijn Drakenvriend. Hij had een plan bedacht

Ze vlogen naar het Slot terug en voor men zich kon verweren
Wist de Draak zich, bips en al, op ‘s lands vorst te parkeren
‘Zo,’ zei hij. ‘Nu is het klaar. Ik heb het echt gehad.
Wie niet over gevoelens praat, die staart maar in mijn gat.’

De vorst begon te huilen dat het hem ontzettend speet
Want onder al dat macho zat een hoop verborgen leed
‘Ik had zo graag ballet gedaan en poëzie geschreven
Maar ook mijn vader dwong me om mijn hobby’s op te geven.’
De broeders, die hun vader zagen, kregen het te kwaad
En zo werd er, echt voor het eerst, over gevoel gepraat

In een land hier ver vandaan, te ver voor Google Maps
Daar wonen ridders die geen hol meer geven om hun reps
Daar dansen mensen samen met de trollen en de draken
En proberen ze er samen echt het beste van te maken