Dankjewel

Posted on Oct 12, 2006

Livre,” zei mijn vader plotseling.
Ik keek op. Hij was wakker geworden en keek me aan. “Wat zei je?” zei ik.
Donne moi un livre,” zei mijn vader.
“Wat voor boek?” vroeg ik.
Un livre francaise,” zei mijn vader.
Ik stond op en zocht in de boekenkast naast zijn bed. We bezaten veel, maar geen Franse boeken, dus koos ik op goed geluk een boek met een mooie kaft uit de kast en gaf het aan mijn vader.
“Alsjeblieft,” zei ik en hielp hem overeind in de kussens. In de beweging gleed mijn hand heel even over mijn vaders rug en ik verstijfde. Overal onder mijn vingertoppen staken grote, dikke knobbels dwars door gladde, gave huid.
Hij gaf het boek aan me terug. “Je moet iets voor me schrijven,” zei hij. “En francaise.
“Maar ik kan helemaal geen Frans schrijven,” zei ik.
“Je moet iets voor me schrijven,” zei hij.
“Goed,” zei ik. “Wat wil je dat ik schrijf?”
Hij wees op het boek in mijn schoot en sloeg met zijn rechterhand de eerste pagina open. “Schrijf: dank je wel,” zei hij. “Schrijf dat op. Dankjewel en tot ziens. Tot later.”
“Dank je wel,” zei ik.
“Tot later,” zei hij.

Mijn vader zou vandaag 53 zijn geworden.

7 Comments

  1. *knuffel* (als je wilt)

    ~B~

  2. Dito.

    -Sna

  3. *knuff*

  4. *

    (da’s een stukje inmostlight, als teken van herkenning en medeleven)

  5. *knuffel*

    • Dankjullieallemaalwel 🙂

  6. dagjes later, maar alsnog een *knuffel*